دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، مطالعات تفسیر تطبیقی 3115-7890 مقالات آماده انتشار 2026 02 25 Interpretation of the conceptual contrasts of "tarf", "raghad", "sa'ah" and "yusr" in the Holy Quran with emphasis on differential implications تفسیر تقابل‌های مفهومی «ترَف»، «رَغَد»، «سَعَه» و «یُسْر» در قرآن کریم با تأکید بر دلالت‌های تفریقی 241771 10.22034/csq.2026.569696.1630 FA مهدی داوری عضو هیأت علمی دانشگاه علوم ومعارف قرآن کریم - دانشکده علوم قرانی قم 0000-0003-3973-1372 Journal Article 2025 12 30 This study aims to conduct a comparative and semantic analysis of the concepts "Taraf" (luxury/excess), "Raghad" (abundance), "Sa'ah" (expansiveness), and "Yusr" (ease) in the Holy Quran and to clarify the distinct semantic domain of each. The research employs a descriptive-analytical method, relying on lexical sources and interpretive data. The findings indicate that although these terms share the semantic field of "prosperity" or "enjoyment of blessings," they are not complete synonyms, and each carries a specific connotation: "Raghad" refers to the abundance and pleasantness of material blessings without an inherent evaluative judgment; "Taraf," with a negative connotation, denotes excess in the enjoyment of blessings, leading to transgression and heedlessness; "Yusr" signifies ease and comfort; and "Sa'ah," as the most general concept, denotes expansion and breadth in both material and spiritual realms. The final conclusion reveals that the Quran, through this precise differentiation, both emphasizes the legitimacy of enjoying blessings ("Raghad") and, by warning against its deviation from moderation into "Taraf," presents a comprehensive ethical framework for managing blessings. "Yusr" signifies the ease and comfort in attaining blessings, and ultimately, "Sa'ah," as the desired ultimate state, encompasses expansiveness in all spheres of life. این پژوهش با هدف واکاوی تطبیقی و معناشناختی مفاهیم «ترَف»، «رَغَد» «سَعَه» و«یُسْر» در قرآن کریم و تبیین قلمرو معنایی متمایز هر یک، به روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع لغوی و داده‌های تفسیری انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد این واژگان با وجود اشتراک در حوزۀ معنایی «برخورداری»، فاقد ترادف کامل بوده و هرکدام بار معنایی خاصی را حمل می‌کنند: «رَغَد» به فراوانی و گوارایی نعمت‌های مادی، بدون بار ارزشی ذاتی اشاره دارد؛ «ترَف» با بار معنایی منفی، بر افراط در بهره‌مندی از نعمت و طغیان و غفلت دلالت می‌کند. «یُسْر» به معنای آسانی وآسایش است و«سَعَه» به عنوان عام‌ترین مفهوم، بر گشایش و فراخی در هر دو عرصۀ مادی و معنوی اطلاق می‌شود. در نتیجه‌گیری نهایی مشخص می‌شود که قرآن کریم با این تمایزگذاری دقیق، هم بر مشروعیت برخورداری از نعمت («رَغَد») تأکید کرده و هم با هشدار نسبت به خروج آن از مسیر اعتدال و تبدیل به «ترَف»، نظام اخلاقی جامعی را برای مدیریت نعمت‌ها ارائه می‌دهد،«یُسْر» به معنای آسانی وآسایش در رسیدن به نعمت، و در نهایت «سَعَه» به عنوان غایت مطلوب، گشایش در تمامی عرصه‌های زندگی را در بر می‌گیرد.