منابع
*((قرآن کریم)). ترجمه ابو الفضل بهرام پور.
1- ابن بابویه. محمّد بن علی. 1362ش. ((الخصال)). قم. جامعه مدرسین.
2- بابایی. علی اکبر. 1392. ((مکاتب تفسیری)). قم. پژوهشگاه حوزه.
3- بهرام پور. ابوالفضل. 1385. ((تفسیر نسیم حیات)). قم. آوای قرآن. سبحان
4- راغب اصفهانی. ابوالقاسم حسین بن محمّد. 1412. ((المفردات فی غریب القرآن)). دمشق. بیروت. دارالقلم. الدار الشامیه.
5- سعادت پور. حسن. 1392ش. ((مقاله بررسی اصطلاح منکر در علوم حدیث عامه)).
6- طباطبایى. محمّدحسین. 1390ق. ((المیزان فی تفسیر القرآن)). لبنان. بیروت. مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
7- طبرسى. فضل بن حسن. 1372ش. ((مجمع البیان فی تفسیر القرآن)). ایران. تهران. ناصر خسرو
8- طبرى. محمّد بن جریر. 1412ق. ((جامع البیان فى تفسیر القرآن (تفسیر الطبرى))). لبنان. بیروت. دار المعرفة.
9- طبری. ابو جعفر محمّد بن جریر. 1879م. ((تاریخ الطبری (تاریخ الأمم و الملوک)). لیدن.بریل
10- فخر رازی. محمّد بن عمر. 1420ق. ((مفاتیح الغیب)). بیروت. دار احیا التراث العربی.
11- معرفت. محمّد هادی. 1379. ((التفسیر و المفسرون فی ثوبه القشیب)). قم. مؤسسه فرهنگی التمهید.
12- مغنیه. محمّدجواد. 1424ق. ((التفسیر الکاشف)). ایران. قم. دار الکتاب الإسلامی.
13- مکارم شیرازى. ناصر. 1371 ش. ((تفسیر نمونه)). تهران. دار الکتب الإسلامیة ایران.